Mijn moeder verlangt dat ik alles vertaal wat zij zegt,
niets anders. - Wat?
Mag ik met je praten? - Bedoel je met je moeder?
Ja. Natuurlijk.
Je kan met me praten.
Moet ik niet eerst slapen?
Wat is er? Kom op, ga zitten.
Het spijt me.
Heb je dit geld aan mijn dochter gegeven?
Ik heb een deal gesloten met alle kinderen.
Nee. Alsjeblieft.
Je zegt of vraagt het niet aan de moeder wanneer je een kind een fortuin geeft
om scherven te zoeken op het strand?
Hoe noemt dat? - Zeeglas.
Nee, niet de scherven.
De activiteit, wat jij deed.
Engreído wordt lastig.
Zelfvoldaan.
Ik wist niet dat het bedrag zo hoog zou zijn.
Maximum 50 dollar, dacht ik.
Maar 50 dollar is veel geld.
Weet ik.
Verdomme.
Het spijt me. Komaan.
Ik begrijp dat je van streek bent.
Excuseer me.
Ik zie er misschien niet zo uit, maar ik kan de dingen toch goed vatten.
Ik weet hoe het voelt als ze met je kind rotzooien.
Het zal niet meer gebeuren.
Echt niet.
Oké. - Oké.
Het is al laat. Ga maar slapen jongens.
Slapen?
Nee.
Als dit maar een peulenschil was dan zou een verontschuldiging volstaan
en zou het stom zijn het ter sprake te brengen.
Maar het moet gezegd worden, wat het resultaat ook is.
Ik moet onbeleefd zijn.
Laat andermans kind met rust.
Het is toch simpel, niet?
Kinderen zijn makkelijk vatbaar voor tegenstrijdigheden
en daardoor stellen ze de ouders in vraag.
En daardoor voelen ze zich niet veilig.
Kijk.
Je vrouw neemt haar mee op uitstapjes.
En ze verandert haar haar.
En jij geeft haar geld.
Hier, neem het geld terug.
Het was niet m'n bedoeling kwaad op je te zijn. Ik ben gewoon emotioneel.
Wat dacht je van schijnheilig?
Ja, je hebt het goed gehoord. Jij hebt net hetzelfde gedaan.
Jawel.
Waarom lees je jezelf de les niet? Daar heb je geen vertaler voor nodig.
Wat ben ik de laatste tijd, een vuilbak?
Iemand rommelt in je afval en je hoopt dat ik er iets mee kan doen?
Ja, jij hebt net hetzelfde gedaan.
Denk je nu echt dat ik niet weet dat je die outfits aangepast hebt voor Bernie?
Ze vertelt me zo'n dingen. Zie ik iets over het hoofd?
Is er echt een verschil tussen zoiets en datgene waarover jij klaagt?
Excuseer me.
Er is geen verschil. Ik moeide me.
Meen je dat?
Het is gewoon zo gek om iets tegen iemand te zeggen
en de andere persoon geeft de hele zaak toe.
Ik ben verbijsterd.
Ik ben echt beschaamd.
En je had groot gelijk. Hypocrisie, inderdaad.
Oké, dat gebeurt niet al te vaak.
Ze zei dat we vertrekken als jij dat wilt.
Kom nu toch.
Maar hoe kan ik blijven werken voor jou na zo'n gesprek?
Je kan niet opstappen.
Zelfs niet als je het wou. En je weet waarom.
Nee.
Je weet het wel.
Je weet het.
Waarom?
Als je opstapt, zal Cristina denken
dat het haar schuld is dat je je baan kwijt bent.
En dat schuldgevoel...
Ik weet niet wat je weet over schuldgevoelens.
We kennen schuldgevoel. We zijn katholiek.
We kennen het.
Je kan haar dat niet aandoen.
Welkom terug.
Goedenacht.
Je kan niet altijd vertalen voor me. Ik moet engels leren.
Dat hoefde ik niet te vertalen.
Luister naar je moeder. Zij weet wat goed voor je is.
Engels leren kost 599 dollar
en twaalf maandelijkse afbetalingen van 86 dollar,
wat inclusief 22% rente is.
Aanpassing wordt duur.
Maar geen cent was verspild.
Voedsel.
Ik leer net engels. - Ik leer net engels.
Herhaal alsjeblieft. - Herhaal alsjeblieft.
Nek. - Nek.
Neus. - Neus.
Ga weg.
Het is zomer,
winter, - winter,
lente. - lente.
Zon.
Zonnig. - Zonnig.
Nee. - Verscheidene.
Verscheidene. - Verscheidene.
Nog eens. - Verscheidene.
Goed. Verscheidene.
Teveel. - Teveel.
Juist. Teveel.
Zin in een film vanavond?
Heb je een voorkeur voor een bepaalde film?
Ik hou wel van de Star Wars trilogie van Mr George Lucas.
Gefeliciteerd, John.
Chef, het blijft gewoon toenemen.
Sorry.
We zouden beter niet meer opnemen. We zijn de komende vier maanden volgeboekt.
Nee.
Ik wil de zaak toegankelijk houden. Ik wil het plaatselijk houden.
De uitdaging is hetzelfde te blijven. - Onmogelijk. Er zouden rellen van komen.
Je zou de wanhoop in hun stemmen moeten horen. Dit is de mooiste tijd van je leven
We serveren het volledige menu aan de bar.
Waar moet ik de wachtenden plaatsen? Zo gaat het niet, John.
Doe het voor mij. - Het gaat gewoon niet.
Doe het voor mij of ik steek m'n haar in brand en sla mezelf in het gezicht.
Juist, ja.
Dat was een ongewone manier om mezelf duidelijk te maken.
Telefoon.
Het is Mike. - Geweldig.
Ik ga net naar buiten. Oké, bedankt.
Geweldig. Bedankt.
Bedankt voor de rit naar huis maar het was niet nodig.
Vier sterren en ik was nog nooit zo ongelukkig.
Recht. Ja.
Het is hem gelukt. Een ongelooflijk obstakel.
Wie staat er altijd paraat voor jou om half drie 's nachts?
Je kan beter iets aan Chums situatie doen, zo verrek je je arm nog.
Slaap je niet meer?
Hoe meer je het doet, hoe beter het gaat.
Flor, je doet het geweldig.
Nee. - Ja.
Ik ben net een klein kind.
Ik stop. - Nee, ga verder. Je moet het eerst afmaken.
Je vrouw gaat uit.
Heeft ze gezegd naar waar? - Nee.
Sorry.
Luister, ze is...
Ik was vergeten dat ze uitging. Wees niet zo'n wijsneus.
Het spijt me.
Jij en ik
communiceren toch in verontschuldigingen,
dus sorry. Ik zou zweepslagen moeten krijgen.
Ik zou high moeten zijn. Dat is een tijd geleden.
Ik wilde eigenlijk zeggen, wees niet wijs in plaats van wijsneus.
Wees toch niet vriendelijk.
Wees niet zo gevoelig.
Wees niet geweldig.
Ik kom te dicht. Het spijt me.
Ik wou 'hallo, Flor' zeggen.
Slaapwel, Flor.
Dat programma gaat populair worden.
Wil je soms...
Ga naar hem toe.
Je houdt echt van me. Ik twijfelde.
En mijn standpunt? Dat is goed, hč?
Cristina heeft alle boeken al gelezen die op de lijst van Bernice staan.
En ze zit 2 jaren lager.
Stel je voor dat ze naar de school van Bernice zou gaan.
Ik denk dat ze een beurs kan krijgen. Dat zijn ze me wel verschuldigd.
Praat met Flor. - Ze staat zo open voor nieuwe dingen.
Waar ga je heen? - Ik ga uit.
Het is heel de... Ik ga waarschijnlijk...
De gsm zal leeg zijn, ik spreek je later wel.
Ik vind mijn sleutels niet.
Arlene, wat een verrassing.
Dit is Cristina, het meisje waar ik het steeds over heb.
Dit is Arlene Folsom, de directrice. - Leuk u te ontmoeten.
Wilt u een rondleiding? - Echt?
Ze is prachtig, hč?
Spaans.
We kwamen de directrice tegen en Cristina liet haar paf staan.
Ik heb niets gedaan.
De beurs is twintigduizend dollar waard en de registratie is morgen.
Het is te ver van bij mij thuis. - Je kan bij ons in de stad komen wonen.
Nooit. Toch bedankt. - Niet dan.
Het is trouwens 'Nee, bedankt.'
Mam werd gemanipuleerd.
Lieve God, dit is m'n belangrijkste gebed ooit.
Het gaat over mijn opvoeding, de gezondheid van m'n hersenen.
Betreed m'n moeders hart.
Laat haar begrijpen wat deze school betekent.
Wil je wat porto? - Nee, bedankt.
Hoe gaat het? - Ik ging net weg.
Arme stakker. - Wat?
Niemand heeft het gezien.
Bedankt dat je me nooit hebt veroordeeld.
Ik hou van je. Ik hou van iedereen. Dat is wat me kapot maakt.
Mag ik met je praten? - Met mij?
Ik heb net met Deborah gesproken.
Ze is zo terug, als je ergens over wilt praten.
Ik moet echt praten. Is dat goed?
Nee. - Nee. Natuurlijk.
Natuurlijk. Het spijt me.
Buiten?
Je hebt me wel een beetje nerveus gemaakt.
Blijven we stappen? Ik vraag het maar.
Weet je het van Cristina en jouw privé-school?
Ze hebben het gedaan. - Ik weet niet wat ik moet doen.
Vraag het niet aan mij. Ik maak me al zorgen dat mijn kind daar heen gaat.
Ze komt steeds angstig naar huis, voornamelijk door de meetkunde.
Ik bedoel, jij begrijpt Bernice. In een normale wereld
zou haar school haar moeten laten weten hoe geweldig zij is. Toch?
Je hoeft je geen zorgen te maken over Bernice.
Niets kan haar veranderen.
Ja, dank je.
Het is gewoon...
fijn dat iemand anders het hardop zegt.
Het is moeilijk uit te leggen.
Het spijt me. Ik neem je hier mee naar toe en...
Ik maak er een te groot probleem van, hč? - Nee.
Je mag je hier zorgen om maken. Dat is je taak, het zijn jouw beslissingen.
Je zorgen maken om je kinderen is normaal.
En er zo mee begaan zijn, zoals jij dat bent, kan je gek maken.
Iemand zoals jij, het spijt me.
Je bent op een punt waar je een aantal beslissingen moet nemen.
Dat is zo.
Ik wou dat ik je meer kon helpen.
Ik kende nooit eerder een man die zich zo in mijn situatie kan inleven zoals jij.
Hoe ben je die man geworden?
Ik weet het niet.
Kom toch uit de wind. Ga zitten.
Ik wilde niet... Ik wil helpen.
Het moet moeilijk zijn om weduwe te zijn, om alles zelf te doen.
Waarom denk je dat ik weduwe ben?
Ik denk dat ik dacht dat dat...
de enige reden zou zijn waarom een man je zou verlaten.
Dus, oké...
Ga je haar sturen?
Ik weet het niet.
Als ik dat doe, kunnen er twee dingen gebeuren.
Ofwel zal ze raar zijn.
Raar, ja.
Ofwel zal ze zich aanpassen zodat ze hetzelfde is als de rest.
Ik dacht net hetzelfde toen mijn kind naar daar ging.
Als je moet kiezen tussen raar en hetzelfde, krijgt 'raar' je voorkeur, niet?
Ja, inderdaad.
Bedankt. Goedenacht, ik ga slapen.
Je spreekt Engels, het is...
Wat? - Niks.
Leuk je te ontmoeten.
Daar zijn ze.
Jullie zijn er. Ik werd ongerust.
Ik heb gisteren je boeken gehaald.
Ik heb ze in een oude rugzak van Bernie gestoken.
Bedankt. Dit wordt een geweldige school. Ik kan het aan het gewicht voelen.
Ik heb een eerste-dag-op-nieuwe-school geschenkje voor haar bij.
Iets kleins van mij en Bernie.
Het is in orde, toch? Kom op, het is een belangrijke dag.
Wat hebben we voor haar gehaald?
Wacht.
Hij is er. - Wacht.
Het is van ons allemaal. Ook van je moeder.
Het is niet van mij.
Vertrek maar. Niet te laat komen, kom op.
Heel erg bedankt voor deze kans.
En voor alles.
Amuseer jullie dit jaar, meisjes.
Dit is zo geweldig.
Links.
Niet links.
Je bent snel. Let op je tempo.
Ik heb nog atletiek gedaan. Kijk uit.
Kijk, ze leveren mijn tafel.
Tot later.
Leuk je het probeerde.
Als mensen onder één dak leven, vormt er zich een kleine gemeenschap,
zoals in korte romans
waar meester en dienaars onbewust samenspannen
zodat als het fout loopt,
de trauma's bijeenkomen.
Op vraag van Mrs Clasky, heb ik twee vrienden van me bij haar uitgenodigd,
hoewel ik eigenlijk thuis moest zijn.
Monica was er eindelijk in geslaagd om haar moeder uit Mexico hier te krijgen
en mijn moeder hield een feest.
Sorry dat ik zo laat bel, maar de meisjes studeren nog en ik moet weg.
Ik had beloofd haar terug te brengen, dus als je wilt dat ze ophouden met studeren,
dan is dat goed voor mij. Wat je maar wilt.
Laat me nadenken.
Oké, denk er over na.
Luister, Flor, als je moe bent, of je wilt spelen,
laat haar dan gewoon vannacht hier. Ik breng ze morgenvroeg naar jou.
Denk er over na. Bel me terug. Tot ziens.
Wacht. Ik moet je privé spreken, liefje. - Liefje? Nee, moeder. Ik kan nu niet.
Ik ben te laat. Ik heb overal naar je gezocht.
Wil je even op de kinderen letten? Je hebt mijn geheime telefoonnummer.
Laat me hier even iets zeggen.
Wat is er, ben je van de kaart? - Nee, ik ben al weken gestopt met drinken.
Ja. Niemand heeft het gemerkt.
Wat aantoont dat ik mezelf als een dronkaard gedragen heb.
Maar de plicht roept en ik ben nuchter, dus mag ik één ding zeggen?
Ja, moeder, één ding. Doe maar. - Bedankt.
Deborah, je gaat je man verliezen als je hier niet mee ophoudt.
En je vindt nooit iemand die net zo goed is.
Er zullen alleen maar mannen zijn die goedkoop en oppervlakkig zijn
en die geen warmte in hun ziel hebben.
Je hebt het misschien ooit gered in die kringen, maar nu...
Je bent verwend door een goede man.
Als je niet snel actie onderneemt,
zal je snel een vreselijk lot voor jezelf bezegelen.
Een leven zonder hoop op herstel dat nu al wanhopig en dom is geworden.
Dat was het. Rij voorzichtig.
De koffie is op. Het is voorbij voor mij.
Nu doe je het weer, moeder. Door jou haat ik mezelf.
Eén van de dingen waar ik altijd op kan rekenen.
Je slechte zelfbeeld van de laatste tijd is gewoon gezond verstand.
Je kunt beter even wachten.
Wat is er aan de hand? - Niks.
Wil je alsjeblieft niet naar binnen gaan?
Waar ben je? - Ik ben hier.
Wat is er, schatje?
Blijf gewoon daar, John. - Wat?
Ik realiseer me plots wat me te doen staat, maar ik moet gewoon de moed bijeen rapen.
Is het echt nodig om het zo angstaanjagend te maken?
Kun je het niet gewoon zeggen?
Het is niet zo gemakkelijk.
Kom op, ik ben het. We kunnen toch praten.
Ik hoop het. - Oké. Niet wenen.
Of ween wel. Het spijt me.
Kom op. Wat scheelt er?
Ik ging de voorbije elf weken uit met een andere man.
Het stelde niks voor en ik heb er vanavond een eind aan gemaakt.
In het begin was het niet meer dan de woningmarkt in het oog houden, maar toen...
was ik onzeker en zocht ik naar een belachelijke bevestiging.
Wacht.
Ik vat niet wat je wilt zeggen.
Je kunt niet blijven praten
en verwachten dat ik het begrijp op de manier dat jij begon.
Wat heb je net gehoord?
Er was een barst in de planeet.
Dat was nogal wat.
Er is dus echt een geluid in mijn hoofd. Echt waar.
Ik ontmoette hem...
Als je zo vlug praat, hoor ik je niet. Er gaat veel door mijn hoofd nu.
Heb je al gezegd of je met hem geslapen hebt?
Nee, tot nu toe had ik het over flirten. Het is echt...
Heb je gezegd dat je seks met een ander had?
Want ik vat je woorden niet, dus help me.
Dat probeerde ik de eerste tien weken al uit te leggen.
Je hebt het nog niet gezegd, juist?
Is dit jouw manier... - Ja, dit is mijn manier.
Dit is mijn manier om jou te vragen of jij wel of niet...
Als ik het vraag...
Wacht even.
Ik zoek naar een manier om het niet te hoeven weten.
Nee, verdomme.
Die is er niet.
Oké, het is aan jou.
Geef een heel kort antwoord. Heb je... - Ja.
Echt?
Ik had besloten dat ik al je vragen zou beantwoorden.
Ik antwoord op alles, wat dan ook en nog meer.
Welke vragen zouden er nog zijn?
Ben je echt zoveel aardiger dan mij?
Je legt de lat niet echt hoog.
John, wacht, alsjeblieft.
Ik denk dat als je luistert naar wat er exact gebeurd is...
Dan kun je doen wat je nodig acht.
Laat me je alsjeblieft alles vertellen.
Het is Flor maar.
Flor, wat doe je hier? - Ik wil mijn dochter.
Ik wil Mrs Clasky spreken.
Ik wil stoppen.
Ik denk niet dat je zoiets nu kunt doen.
Ik moet.
Ik nam dit risico om het te vertellen omdat ik wil dat het goed gaat tussen ons.
Ik wil dat we aan elkaar hangen.
Ik wil voelen dat je niet gek bent omdat je verliefd op me bent.
Dat wat ik denk dat we moeten doen, is dat ik denk dat we gewoon moeten praten.
Praten tot we er bij neervallen.
Praten tot we elkaar kotsbeu zijn, dat er niks anders meer overblijft
dan die eerste stap te zetten.
Dus verlaat deze kamer niet totdat je alles gehoord
en gezegd hebt, oké? Zeg alsjeblieft oké.
Sorry. Wat?
Heb je me niet gehoord?
Ik moet hier weg en jij blijft praten. Blijf daar.
Ik denk niet dat je haar wakker wilt maken
wanneer je zo kwaad bent en de anderen hier ook zijn.
Wat doe je?
Ik vertrek. Ik heb eindelijk...
Ik ook. Ik breng je wel.
Nee. - Het is in orde. Het is geen probleem.
Als je echt niet weet waarom ik nee zeg,
laat me dan tenminste de reden zeggen. - Laat maar zitten.
Heb je niet door dat ik...
Ik moet hier echt weg. Nu.
Ga.
Tot ziens, Chum.
Tot ziens. - Wacht. Ik breng je.
Nee. Waarom?
Omdat als ik het niet doe, ik me de hele nacht zorgen maak. Dat kan ik nu missen.
Kom op. Stap in.
Ik stop met dit werk. - Ik stop met dit werk.
Dat was voor iemand anders bedoeld. Het spijt me.
Sorry. Het spijt me enorm. - Daar is de bushalte.
Tot ziens. - Wacht, niet gaan.
Wil je een tijdje met me optrekken?
Je wilt met me optrekken? - Ja.
Dan moet ik je vragen... - Wat?
Wat betekent 'optrekken'?
Het betekent...
bezoeken.
Oké.
Ik heb je zaak nog nooit gezien.
Helemaal perfect.
Ik ga voor je koken.
Alsjeblieft.
Ik ben blij je te bezoeken.
Als ik de job gewoon opgegeven had
en nooit met je gesproken had,
dan was dat...
zonde geweest.
Begrijp je me?
Ja.
Mijn hand is het enige nuchtere deel aan mij. De rest wil van een klif springen.
Dat is alles voor nu. Ik heb mijn mooie praatjes record al verbroken.
Ik begrijp het niet. - Het ligt aan mij. Ik ben niet duidelijk.
Maar ik kan je eten geven.
Wil je iets drinken? - Neen.
Wacht. Het is beter als jij ook niks drinkt.
Vergeef me dan,
want als ik de middelen had, zou ik de wodka inspuiten denk ik.
Ik denk gewoon dat het belangrijk is dat we beide nuchter zijn.
Het is goed.
Je vroeg niet waarom.
Om alles realistisch te houden, juist?
Ik zou het niet zo goed gezegd hebben.
Laten we maar beginnen.
Mooi.
Zeg me nog eens waarom ik hem niet op zijn gsm mag bellen?
Ongeacht het feit dat hij hem uitgezet heeft?
Ja. - 40 berichten geven een hopeloze indruk.
Moeder, je geniet hiervan. - Nee.
Niet op de manier die jij denkt.
Je geniet ervan? Jezus, moeder.
Ik geniet ervan dat ik mijn dochter kan helpen.
Ik geniet ervan dat ik weet hoe ik jou raad kan geven
en het mirakel dat je zo hard gedesoriënteerd bent
dat je alles wat ik zeg, opschrokt.
Wat?
Ik wil je iets zeggen over jou en mij.
Dat moet je niet. - Nee, ik wil het.
Oké. - Bedankt.
Je was een alcoholische vrouw met zoveel losse relaties
tijdens mijn ontwikkelingsjaren en daardoor ben ik zoals ik nu ben.
Het is jouw schuld.
Ik heb dat moment gewoon nodig waarop we kunnen verder bouwen.
Daar heb je een goed punt, liefje.
Maar nu worden mijn levenslessen interessant voor jou.
Genoeg. Je hebt genoeg.
Ik vind nog altijd dat ik je moet vertellen wat me vanavond overkwam.
Maar ik wil dit niet bederven.
Ik zal me elke smaak eeuwig herinneren.
Ik ben blij dat je het lekker vond.
Je bekijken is nogal iets.
Als jij mij al de moeite vindt, wat moet ik dan niet denken.
Vergeet dat. Het laatste wat je wilt horen is iemand die over je uiterlijk uitweidt.
Doe niet mal. Vertel me elk detail.
Oké.
Ze zouden een geslacht naar je moeten noemen. Naar je kijken volstaat niet.
Staren is de enige zinvolle manier.
En proberen niet te knipperen zodat je niks mist.
Van die dingen, en jij bent jij.
Ik bedoel...
Kijk, vergeef me.
Het is gewoon dat je zo moordend mooi bent.
Zo mooi zelfs dat ik erover denk om je opnieuw aan te kijken
voor we hier eindigen.
Snel, graag.
Ik kan het niet. We kunnen niet... - Ik weet het.
We kunnen niets doen dat ons enige vorm van tevredenheid geeft.
Maar ik amuseer me toch.
Mijn moeder spreekt nog vaak over die avond in het restaurant,
het was het gesprek van haar leven.
Sinds die avond aan het strand...
Als ik wist dat je in een kamer was, ging ik er gewoon niet naar binnen.
Als ik je hoorde komen, vertrok ik.
Dat is de reden dat we elkaar de laatste tijd niet veel gezien hebben.
Waarom is alles zo ontzettend verwarrend?
Draait je hoofd nu ook op volle toeren?
Mijn hoofd loopt leeg.
Voelt best goed.
Als in gelukkig?
Als in gelukkig.
Denk je dat het zo blijft?
Ik maakte maar een grapje. - Ik begrijp wat je bedoelt.
Nee, ik begrijp niet wat ik bedoel.
Het is al laat geworden.
De verantwoordelijkheden...
zijn je verstand binnen gedrongen.
Verberg dat niet voor mij.
Alsjeblieft. - Ja.
Dank je wel. Je hebt gelijk.
Ik zal het niet verbergen. Je bent fantastisch.
Jij bent ook fantastisch.
Er zijn fouten die je je niet kan veroorloven als je kinderen hebt.
Alsjeblieft.
Ben je klaar om te gaan? - Nee, dat ben ik niet.
Blijf even hier. Blijf hier.
Als onze voeten de vloer raken, dan krijg ik teveel hersencellen terug.
Wees toch niet zo gehaast.
Die vloer gaat ons levend opeten.
Ik hou van je. - Wat?
Want ik ben...
Daar is hij. Hij gaat me alles vertellen.
Nee. - O, ja.
Nee, wacht.
Weet je dat je op dit moment
zelf je grootste vijand bent?
Dat je geen enkele gedachte in je hoofd kan vertrouwen?
Vertrouw me,
en zeg maar één ding tegen hem.
Eén ding.
'Ik ben zo blij dat je terug bent.'
Wat? - Ja.
Maar ik moet weten of hij haar heeft aangeraakt.
En waar hij haar heeft aangeraakt en hoe hij haar heeft aangeraakt
en hoe hij zich erna voelde en of ze elkanders handen vasthielden
toen ze weggingen.
Slechts die woorden als je hier uit wilt geraken.
Dus nu... - Ga naar hem toe.
Heb ik een beetje make-up nodig? - Je hebt een tuinslang nodig.
Maar je hebt de tijd er niet voor. Het is goed dat je er zo uitziet.
Het is natuurlijk. Dat kun je gebruiken.
Bedankt, moeder. - Schatje toch.
Ontdekken dat je van je man houdt is niet het ergste ter wereld.
Het is al laat, Deborah.
Ik wou enkel zeggen...
Ik kan niet bij je slapen. Ik kan het voorlopig nog niet.
Ik ben al blij dat je terug bent.
Dat ben ik echt. - Oké.
Moeder?
Ik heb het gehad voor vanavond, Deb.
Meer kan ik niet aan, denk ik.
Ik ben het, pap.
Wat is er, liefje?
Ik wou even weten of je terug bent en of alles in orde is.
Alles is in orde.
Waarom?
Mam huilde zes uur aan een stuk en oma was de hele tijd bij haar
en zei steeds: 'Hij komt terug.'
Sorry dat je zo'n avond moest meemaken.
Het is goed dat ik me zorgen maak over iets wat echt belangrijk is,
beter dan al die domme dingen waar ik gewoonlijk over pieker.
Zoals?
Overleven?
Wat?
Hoe heb je dit bedacht?
Je bent fantastisch, Bernie.
Ik hou van je. - Ik weet het.
Niet dat ik fantastisch ben, maar...
Slaap lekker. - Wacht. Wat?
Liefje.
Ik ook.
Zing het voor oma.
Mam. Is het goed als we nog even blijven? - Nee.
Laat het me alsjeblieft uitleggen. - Nee. We moeten afscheid nemen.
Ik mag Bernice haar computer gebruiken. Dit is voor school.
Voor school. Luister naar me. - Ik werk hier niet meer.
Dat is niet eerlijk.
Dit kun je me niet aandoen.
Moet ik eruit? - Nee, Georgie. Blijf.
Je bent een geweldige jongen.
Wees braaf, zoals je bent.
Heel erg bedankt.
Niet te geloven dat je blijft zitten. - Flor zei het.
Ik wil je niet nat maken.
Maak me maar nat. - Bedankt.
Je bent heel speciaal. - Dank je.
Je bent een schoonheid.
Kom op.
Laatste kans om mij eens goed vast te pakken.
Sorry dat je verdrietig bent, maar het kon zoveel erger geweest zijn.
Waarom ga je niet even afscheid nemen van Deborah?
Ik kom eraan.
Dank je. - Graag gedaan.
Ik leef voor mezelf.
Jij leeft voor je dochter.
Geen van beide werkt.
Bedankt, Evelyn.
We vertrekken voorgoed. - Het geeft niet.
We komen niet terug. - Het is goed zo.
We zien elkaar nog op school.
Ik zal je in de gaten houden.
Ik heb wat mooie spullen voor jou. Wil je een computer?
Ik wachtte hierbuiten.
Ik kan jullie geen lift geven zeker?
De kerel die jou krijgt mag dankbaar zijn.
Laat haar ze houden. Als een gift. - Nee.
Tot ziens, Mr Clasky.
Het spijt me dat we elkaar niet meer zo vaak zullen zien.
Kan ik bij de Clasky's logeren als het laat wordt op school?
Kort nadat we vertrokken
vertelde mijn moeder me over een andere beslissing die ze had genomen.
Ik zou niet langer naar de privé-school gaan.
Dat kun je me niet aandoen.
Je hebt alles verpest.
Dit verpest mijn hele leven.
Ik zal je nooit vergeven.
Het komt nooit goed. Je hebt het mis.
Dit is precies waar ik me zorgen om maakte.
Ik zal je nooit kunnen vergeven.
Ik heb een studiebeurs. Niemand geeft zoiets op.
De 2 km. van het huis van de Clasky's tot aan de bushalte, duurde een eeuwigheid.
Ik had mijn moeder openlijk geminacht.
En toch had ze niet gereageerd.
De uitbarsting kwam er door een algemene Amerikaanse uitdrukking.
Nu niet. Ik heb ruimte nodig.
Geen ruimte tussen ons.
Halfweg de confrontatie werd alles haar duidelijk.
Ze drukte haar spijt uit dat ze me moest vragen
om op jonge leeftijd met de fundamentele vraag van mijn leven om te gaan.
En toen vroeg ze het.
'Wil je echt voor jezelf,
helemaal verschillend worden
als mij?'
Ik ben overweldigd door uw aanmoediging om te solliciteren bij uw universiteit
en uw lijst van beschikbare studiebeurzen.
Hoewel, en ik hoop dat dit essay dat toont,
uw aanvaarding mij vreugdevol zou stemmen,
het zou mij niet omschrijven.
Mijn identiteit berust vooral
en gelukkig maar, op één feit:
ik ben de dochter van mijn moeder.
Dank u. Cristina Moreno.
--- Vertaald door www.vertaalsysteem.nl ---
verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)